RSS

Tag Archives: αγάπη

ΌΤΑΝ ΕΊΣΑΙ ΠΑΘΙΑΣΜΈΝΗ….

Ποτέ δεν ξέρεις τι σου επιφυλάσσει το μέλλον….

Όταν ήμουν μικρό κορίτσι με ρωτούσαν συχνά τι θέλω να γίνω αφού μεγαλώσω… Δύσκολη ερώτηση στην οποία δεν είχα απάντηση. Επειδή οι ενήλικες πάντα επιμένουν η επόμενη ερώτηση ήταν σχετικά με το τι με ενδιαφέρει πάρα πολύ ώστε να είμαι παθιασμένη… Τι να απαντήσω σε αυτό;

Ήμουν μικρή και μου φαίνονταν όλα ίδια και δεν αγαπούσα τίποτα με πάθος. … Δηλαδή… Έτσι νόμιζα, μέχρι που ανακάλυψα ότι τελικά όλα με ενδιαφέρουν !!

Ότι και αν κάνω θα το κάνω με πάθος !!

Θέλω να το κάνω σωστά. Θέλω να πετύχω. Θέλω να το περάσω στους διπλανούς μου, στους συνάδελφους μου, σε όλο τον κόσμο !!

Βέβαια, αυτό δημιουργεί προβλήματα : ζήλια, ενόχληση, ανησυχία… Όλοι δεν δουλεύουν με το ίδιο πάθος και μερικές φορές αυτό μου γύρισε μπούμερανγκ… Έχω απαιτήσεις από τον εαυτό μου, από τους συνεργάτες, από τους συναδέλφους, από όσους εμπλέκονται με έναν τρόπο ή με έναν άλλον. Με λίγα λόγια ξεβολεύω τους βολεμένους, αυτούς που δουλεύουν αλλά δεν τους ενδιαφέρει να προσφέρουν τίποτα παραπάνω, αυτούς που κοιτάνε απλώς να περάσει ο μήνας και να πάρουν τον μισθό τους. Καλά κάνουν… Αν αυτό τους κάνει να είναι ευτυχισμένοι… Επειδή το παν είναι να είσαι ευτυχισμένος στην ζωή και στην δουλειά σου μια και περνάς αρκετές ώρες εκεί !! Απλώς έτσι όπως λειτουργώ ενοχλώ πολύ, διότι θα προσπαθήσω να προσφέρω κάτι παραπάνω, να προτείνω βελτιώσεις, θα βρω λύσεις και κάποιοι που βρίσκονται σε θέσεις » προνομιούχες » απειλούνται με τις προτάσεις μου, ειδικά όταν καταφέρω να τις περάσω και αποδεικνύονται αποτελεσματικές. Το ξέρω αλλά δεν μπορώ να κάνω διαφορετικά…

Είπαμε …

Είμαι παθιασμένη σε ότι κάνω και έτσι μου αρέσει η δουλειά μου, όποια και να έχω διαλέξει !!

Φέτος έφυγα Αθήνα για μια καινούρια δουλειά για την οποία δεν ήξερα σχεδόν τίποτα. Η TUI είναι ο μεγαλύτερος τουριστικός οργανισμός του κόσμου. Για να σε προσλάβει περνάς 100 στάδια επειδή πρέπει να αποδείξεις πριν ακόμη ξεκινήσεις ότι όντως έχεις τα προσόντα και το τσαγανό για να καλύψεις την θέση για την οποία σε προσδιορίζουν. Τίποτα δεν είναι εύκολο όταν ξεκινάς καινούρια δουλειά σε καινούρια τοποθεσία, αλλά αυτό είναι το ωραίο της όλης υπόθεσης, αυτή είναι η πρόκληση, αυτή είναι η περιπέτεια…

Δεν μετανιώνω για τις αποφάσεις μου, δεν μετανιώνω για τις αλλαγές… Η ζωή μου είναι γεμάτη περιπέτεια και όμορφες στιγμές… Αξία : Ανεκτίμητη !!

Είμαι καλά, περνάω καλά, προσφέρω πολύ και προπαντός εκτιμούνται τα πάντα : τις πρωτοβουλίες, τις προσπάθειες και τις επιτυχίες !! ( κάτι που λίγοι ξέρουν να εκτιμούνται …. )

Αγάπη, γνώσεις, τσαγανό και τόλμη !!

Τίποτα δεν έρχεται έτοιμο σε χρυσό πιάτο !!

Αν θέλεις κάτι πρέπει να το κυνηγήσεις…. Όχι να το περιμένεις !!

Ιζαμπέλ Δέδε

 
Σχολιάστε

Posted by στο Ιουνίου 25, 2018 in Uncategorized

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

ΌΤΑΝ ΑΓΑΠΆΣ….

Στην ζωή μας συναντάμε διάφορους ανθρώπους … Ο καθένας με το χαρακτήρα του…Οπότε, ο καθένας αντιμετωπίζει την ζωή και τα προβλήματα της με διαφορετικό τρόπο.

Η καθημερινότητα αποτελεί πλέον πρόκληση και η κρίση δεν αφήνει τον κόσμο να εκτιμά αυτό που έχει και να χαρεί τις λίγες όμορφες στιγμές που περνάνε…

Το να βγάλεις το προς το ζην είναι σχεδόν ο μοναδικός στόχος της ζωής μας και ευλογημένοι φαίνονται όσοι έχουν ακόμη την δυνατότητα να εργαστούν.

Το να κάνεις μια δουλειά που σου αρέσει είναι πολυτέλεια και λίγοι την κατέχουν…

Όταν όμως συναντάμε τέτοιους ανθρώπους πρέπει να τους χαιρόμαστε και να τους ενθαρρύνουμε !!!

Σήμερα λοιπόν, μέσα στην φούρια μου, μέσα στα προβλήματα μου, μέσα στο τρέξιμο μου είχα την τύχη να συναντήσω τέτοιους ανθρώπους….

Είχα αποφασίσει ότι σήμερα, ότι και να γίνει, θα πρέπει να καθαριστεί το αμάξι μου. Οπότε έπρεπε να το εντάξω στο πρόγραμμα μου ανάμεσα τις δουλειές στην Θεσσαλονίκη και τις δουλειές στην Κατερίνη …

Το πλυντήριο όπου συνήθιζα να πάω έχει κλείσει και που να πάω τώρα ;

Μέρες τριγυρνούσε αυτό το ερώτημα στο μυαλό μου και πάντα εμφανιζόταν μια εικόνα : Ένα πλυντήριο αυτοκινήτων σε μια γωνιά στην Κατερίνη κοντά στο σχολείο όπου έδιναν οι μαθητές μου εξετάσεις αγγλικών…Μια φορά το είχα προσέξει πριν ενάμιση χρόνο έτσι όπως περνούσα με το αμάξι ..στην άκρη των ματιών …και μου έμεινε.

Πήγα λοιπόν Θεσσαλονίκη και μετά Παραλία Κατερίνης… Είδα πολλά πλυντήρια αυτοκινήτων, μου σύστησαν άλλα τόσα και όμως κατέληξα σε αυτό που έμεινε στο μυαλό μου τόσο καιρό… Εκεί κοντά στην Άγια Άννα … Έκανα και κύκλους μάλιστα πριν το βρω… Κάτι με τραβούσε … Έπρεπε οπωσδήποτε να πάω εκεί…. Και ξαφνικά το είδα μπροστά μου !!!

» Αυτό είναι » είπα από μέσα μου !!!

Πάρκαρα, συνεννοήθηκα με το παλικάρι, του άφησα το αμάξι μου και πήγα για καφέ, χωρίς άγχος… Κάτι που δεν το συνηθίζω !!! Εγώ, να αφήσω το αμάξι μου σε ξένα χέρια χωρίς τύψεις !!! Δεν ξανάγινε !!

Και όμως… Το έκανα … Και δεν το μετάνιωσα !!!!

Όταν γύρισα το αυτοκίνητο ήταν αγνώριστο !! Δεν είχαν αφήσει γωνία για γωνία ( και πιστέψτε με το OPEL ZAPHIRA έχει πολλές γωνίες !! )

Όταν αγαπάς την δουλειά σου δίνεις όλο τον εαυτό σου για να πετύχεις το καλύτερο αποτέλεσμα και η ευχαρίστηση και η χαρά που ζωγραφίζονται στο πρόσωπο του πελάτη είναι η μεγαλύτερη αμοιβή που μπορείς να πάρεις !!!

Σήμερα είχα την τύχη να γνωρίσω ανθρώπους που αγαπάνε την δουλειά τους και την αγάπη αυτήν την είδα απλωμένη σε όλο το αμάξι μου, την ένιωσα όλη μέρα και την νιώθω κάθε φορά που παίρνω το τιμόνι…

Τέτοιους ανθρώπους αξίζουν να τους χειροκροτήσουμε, να τους ενθαρρύνουμε, να τους στηρίξουμε …

Μπράβο σας παιδιά !!!!

Χάρη σε εσάς είχα μια ηλιαχτίδα στην ψύχη μου όλη μέρα….

Βασικά, για να πω την αλήθεια, είχα 2 ηλιαχτίδες στην ψυχή μου σήμερα διότι στο πλυντήριο βρέθηκε ένα καλό παλικάρι ο οποίος ως πραγματικός ιππότης μου άφησε την σειρά του ( μια ολόκληρη ώρα αναμονής ) !!!

Τι είδε; τι κατάλαβε και το αποφάσισε; Δεν το ξέρω… Κάποια στιγμή ελπίζω να μου τα πει από κοντά… Πάντως χωρίς να το ξέρει έσωσε το πρόγραμμα μου και κατάφερα να κάνω ότι είχα προγραμματίσει …

Σήμερα γνώρισα 2 αξιόλογους ανθρώπους… Έναν ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟ ( με την δουλειά του ) και έναν ΥΠΠΌΤΗ !!!!

Μου έδωσαν χαρά και ελπίδα…

Σήμερα ήταν προικισμένη μέρα !!!

Ιζαμπέλ Δέδε

έτοιμο το αμάξι μου !!! Έγινε κουκλί !!!

έτοιμο το αμάξι μου !!! Έγινε κουκλί !!!

dsc04389

Ιζαμπέλ Δέδε

Ιζαμπέλ Δέδε

 
Σχολιάστε

Posted by στο Δεκέμβριος 12, 2016 in Uncategorized

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

ΚΑΙ ΕΓΩ ΣΑΣ ΑΓΑΠΩ ΠΟΛΥ !!!

12/05/16

Βασισμένη σε αληθινή ιστορία

Μιάου.. Μιάου…. Άνοιξε την πόρτα σε παρακαλώ….Πονάω…Μιάου.. Πονάω…

Άνοιξε την πόρτα επιτέλους !!

  • » Τι έγινε γατούλα μου ; Θέλεις κάτι να φας ; Περίμενε θα σου δώσω αμέσως ! »

Μιάου …Μιάου… Δεν πεινάω …Πονάω….

  • » Έλα γατούλα μου…Θα σε βάλω και γάλα που σου αρέσει τόσο πολύ.. »

Μιάου…. Μιάου… Δεν διψάω… Πονάω…

  • » Α.. Ήρθε η φιλενάδα σου και ως συνήθως την αφήνεις να τρώει πρώτα… Πολύ τζέντλεμαν είσαι !!… Όπως πάντα »

Μιάου…Δεν είναι αυτός ο λόγος, απλώς δεν μπορώ να καταπιώ…Είμαι τόσο κουρασμένος και πονάω τόσο πολύ… Θα ξαπλώσω εδώ πέρα …Αν δεν κουνηθώ μήπως καταλάβεις ότι κάτι δεν πάει καλά … Δεν έχω το κουράγιο να κάνω κάτι άλλο …Με χτύπησαν, με έδειραν, προσπάθησαν να με σκοτώσουν, αλλά τους ξέφυγα…

  • » Μπα.. Κάτι δεν πάει καλά με τον γάτο μας, Νικόλα…Δεν κουνιέται και κοιμάται σχεδόν όλη μέρα »
  • » Ναι, έχεις δίκιο. Το πόδι του είναι πρησμένο. »
  • » Θα μάλωσε με κάποιο άλλο γατί… Την μικρή την γατούλα, την φιλενάδα του, την προστατεύει πολύ »
  • » Ε.. Αύριο θα είναι καλύτερα.. άφησε τον να ξεκουραστεί ..Καλά είναι εκεί. »

Μιάου… Πονάω πολύ… Γιατί δεν ακούτε το κλάμα μου… Γιατί δεν καταλαβαίνεται ότι σβήνω σιγά σιγά.. Μιάου… Μ’ αγαπάτε τάχα, αλλά δεν με νοιάζεστε… Τι άλλο να κάνω για να δείτε πως δεν θα αντέξω ακόμα πολύ αν δεν κάνετε κάτι για μένα … Μιάου.. Σας παρακαλώ … Δεν είμαι καλά …Χρειάζομαι βοήθεια… Μη με εγκαταλείπετε… Μη… Μιάου…

  • » Νικόλα, έχει 2 μέρες που δεν τρώει ο γάτος μας… Κάτι δεν πάει καθόλου καλά .. »
  • » Για να δω… Αχ.. Κοιτά τον, σηκώθηκε και θέλει να μπει μέσα στο σπίτι..»

Μιάου…Να σηκωθώ… Πονάω…Αλλά πρέπει να μπω μέσα … Να ανέβω στο κρεβάτι του Νικόλα …. Μιάου… Να δει πόσο πληγωμένος είμαι.. Πόσο σοβαρά είναι τα χτυπήματα μου… Να με φροντίσουν πριν είναι πολύ αργά… Δεν έχω πουθενά αλλού να πάω.. Αυτοί με μεγάλωσαν και με έσωσαν όταν ήμουν μικρός….Αυτοί είναι η μόνη μου ελπίδα…

  • » Χει !! Ανέβηκε στο κρεβάτι σου Νικόλα !! »
  • » Βγάλε τον έξω !! »
  • » Καλά » … » Είναι λερωμένο από κάτω και δεν ξέρω τι είναι…. Μυρίζει περίεργα.. »
  • » Μόλις γίνει καλά θα τον κάνω μπάνιο »

Μιάου… Πάλι δεν καταλαβαίνετε !! Τι να κάνω.. Δεν βλέπετε ότι είναι βρεγμένα εκεί που ξαπλώνομαι; Γιατί δεν καταλαβαίνετε πως αιμορραγώ ; Γιατί ; Αιμορραγώ εδώ και 3 μέρες.. Μιάου…. Δεν μπορώ να φάω, δεν μπορώ να πιω για να ανακτήσω δυνάμεις… Σβήνω σιγά σιγά και δεν δίνετε σημασία… Γιατί ;; Νόμιζα ότι με αγαπούσατε, αλλά δεν με φροντίζετε… Την πρώτη φορά όταν ήμουν μικρός με σώσατε..Τώρα γιατί ;; Καλύτερα να φύγω … Να πάω κάπου και να είμαι μόνος …

  • » Ο γάτος έφυγε, Νικόλα… Πρέπει να το βρεις !!! Την περίεργη μυρωδιά όταν τον έπιασα … Μύριζε σίδηρο.. Μύριζε αίμα !! Ο γάτος μας αιμορραγεί εδώ και 3 μέρες και δεν το κατάλαβα… Δεν του έδωσα σημασία !! Πρέπει να τον βρεις και να κάνουμε κάτι για να σταματήσουμε την αιμορραγία!! »
  • » Θα τον ψάξω αμέσως… »…………………………
  • » Τόση ώρα ψάχνουμε τώρα… Που να πήγε ; Δεν μπορεί να πήγε πολύ μακρυά !! »
  • » Τον βρήκα !!! Στο θερμοκήπιο είναι !! »
  • » Μπράβο ,Νικόλα !! Πάρε λίγο σπαθόλαδο για την πληγή του.. Πρέπει να είναι κάτω από το μπροστινό δεξί πόδι… »
  • » Θα πάρω και την άλλη αλοιφή.. Είναι ειδική για τις πληγές… »………………………..

Μιάου… Με βρήκε ο μικρός Νικόλας… Με αγαπάει τελικά ακόμη λίγο… Δεν μπορούσα να πάω πιο μακρυά να κρυφτώ, δεν είχα το κουράγιο…Νιώθω τόσο κουρασμένος…

  • » Τι έγινε, Νικόλα ; Πως είναι ο γάτος ; »
  • » Σταμάτησε η αιμορραγία, αλλά είναι πολύ αδύναμος …Αν αιμορραγούσε τόσες μέρες πρέπει να έχασε πολύ αίμα και τώρα δεν τρώει και δεν πίνει »
  • » Αν βουτήξεις λίγη ψίχα από ψωμί μέσα στο γάλα ;; »
  • » Δεν το τρώει… Το φτύνει … Μόνο λίγο νερό κατάφερα να του δώσω.. »

Μιάου… Δεν μπορώ να καταπιώ.. Έχουν πρηστεί τα πάντα μέσα μου … Δεν μπορώ να αναπνεύσω καλά… πρέπει να μου τρύπησαν το πνευμόνι έτσι όπως με χτύπησαν… Το ξύλο που κρατούσαν είχε ένα καρφί… Μιάου…. Με φροντίζει ο Νικόλας και ήρθε 5-6 φορές να με δει και να μου δώσει λίγο νερό… Με βλέπει και δακρύζει… Τελικά με αγαπάει ο μικρός, αλλά είναι πολύ αργά πια …

  • » Πως είναι ο γάτος, Νικόλα ;; »
  • » Δεν τρώει… Λίγο νερό ήπιε … »
  • » Φταίω εγώ, δεν το κατάλαβα αμέσως ότι αιμορραγούσε… »
  • » Αυτοί που φταίνε είναι αυτοί που τον χτύπησαν !!! Τι τους έφταιγε το ζώο ;; !!! »
  • » Αύριο θα πάμε στην δουλειά ποιος θα τον φροντίσει το γατί όλη μέρα ;; »
  • » Θα πάει η γιαγιά… »

Μιάου… Τελικά με αγαπάει και η γιαγιά του Νικόλα… ήρθε να με δει και προσπάθησε να με ταΐσει, αλλά πονούσα τόσο πολύ που την δάγκωσα … Την πόνεσα, το ξέρω … Μιάου… Συγνώμη που σε δάγκωσα γιαγιά , ήθελες μόνο να με βοηθήσεις, αλλά είναι πολύ αργά πλέον… Αργοπεθαίνω και δεν μπορείτε πια να κάνετε τίποτα για μένα…

  • » Είδες το γατί σήμερα, Νικόλα ;; »
  • » Ναι, στο θερμοκήπιο είναι ακόμη. Εκεί κάνει ζέστη και προστατεύεται από την βροχή και την υγρασία »
  • » Πάει καλύτερα ;; Στεναχωριέμαι … Εκεί που είναι δεν μπορώ να πάω να τον δω…. Ηλίθιοι παλαιοί καυγάδες !!! … Έπρεπε να τον είχαμε φέρει εδώ πάνω !! »
  • » Εκεί κάτω καλά είναι .. Κάνει ζέστη και τον φροντίζει η γιαγιά .. Εσύ λείπεις όλη μέρα στην δουλειά, δεν μπορείς να τον προσέχεις »
  • » Έχεις δίκιο, αλλά αν μ’ έβλεπε ίσως να έπαιρνε τα πάνω του λίγο, ίσως να του έδινα λίγο κουράγιο, ίσως να κατάφερνα να του δώσω κάτι να φάει για να πάρει δυνάμεις »
  • » Δεν μπορεί να καταπιεί !! Δεν θα μπορούσες να κάτι τίποτα παραπάνω.. Πίστεψε με »
  • » Και πάλι ….»

Μιάου…. Να τους δω ακόμη μια φορά, πριν πεθάνω… Ήταν όλοι καλοί μαζί μου αυτά τα 2 χρόνια που πέρασα μαζί τους…. Μιάου… Να σηκωθώ και σιγά σιγά να πάω στο σπίτι μπροστά….Μιάου… Ακόμα λίγα μέτρα και να καθίσω εδώ στον ήλιο.. Η γιαγιά είναι εδώ…. Όταν κατέβαινε ο μικρός Νικόλα στην γιαγιά σκαρφάλωνα στην σήτα του παραθύρου και τον παρακολουθούσα όταν έτρωγε … Γελούσαν όταν με έβλεπαν και με καμάρωναν… Και εγώ σκαρφάλωνα κάθε φορά γιατί μου άρεζε έτσι όπως με κοιτούσαν και γελούσαν και με καμάρωναν επειδή έτσι καταλάβαινα πως με αγαπούσαν … Μιάου… Τώρα με βλέπουν και δακρύζουν τα μάτια τους…

  • » Γατούλα μου !! Ήρθες να δεις την γιαγιάκα ;; Είσαι καλύτερα και σηκώθηκες ;; »

Μιάου… Όχι γιαγιάκα μου, δεν είμαι καλύτερα….Απλώς ήρθα να σε αποχαιρετήσω…. Μιάου..Καλές οι προσπάθειες να με σώσεις αλλά πολύ κακίες οι πράξεις των άλλων ανθρώπων και πολύ βαθιά τα τραύματα μου…

  • » Που είναι ο Νικόλας να σε δει ;; Επάνω πρέπει να είναι »

Μιάου….Θα ανέβω πάνω μια τελευταία φορά… Να δω τον Νικόλα και την μαμά του… Μιάου… εδώ στα σκαλοπάτια χτυπάει ο ήλιος ..κάνει ζέστη… Κρυώνω τόσο πολύ… Να ξαπλώσω στα σκαλιά για λίγο…. Μιάου… Πολύ ψιλό έγινε το δέντρο του γείτονα…. Να είναι καλά η μαμά του Νικόλα… Αυτή φώναξε τον Νικόλα και μαζί με έσωσαν… Μικρούλης ήμουν τότε…. με κυνήγησαν κάποια παιδιά και ανέβηκα ψηλά στο δέντρο για να τους ξεφύγω, αλλά πήγα πολύ ψιλά και το κλαδί κουνιόταν και φοβόμουν να κατέβω…. Μιάου… Επί 2 μέρες έκλαιγα εκεί πάνω και κανείς δεν νοιαζόταν… Την τρίτη μέρα το πρωί την είδα να ψάχνει από που ερχόταν το νιαούρισμα μου και με είδε εκεί ψιλά … Μιάου.. Και έφυγε πάλι… Νόμιζα ότι θα με άφηνε εκεί και αυτή, αλλά γύρισε με τον Νικόλα και του ζήτησε να σκαρφαλώσει για να με σώσει… Μιάου … Κάποια στιγμή φοβήθηκα πολύ.. Το κλαδί ήταν λεπτό και κουνιόταν πολύ..Μιάου…..Αλλά ο μικρός Νικόλας

μ’ έπιασε και με πέταξε στην αγκαλιά της μαμάς του και αυτή με κράτησε ζεστά και ένοιωθα την αγάπη της για μένα… Μιάου… Να τος ο Νικόλας… Μεγάλωσε, έγινε παλικάρι…

  • » Γεια σου γατούλα μου.. Ήρθες ως εδώ ;; Είσαι καλύτερα ;; Θα μείνεις εδώ στην ζέστη ;;»

Πολύ με αγαπάει, το ξέρω… Μιάου… Που είναι η μαμά του να την δω για τελευταία φορά… Μιάου… Αφού με αγαπούσε… Το ξέρω ότι με αγαπούσε, γιατί δεν ήρθε να με δει εκεί κάτω ;; Πάντα με έπαιρνε στην αγκαλιά της, με τάιζε, με χάιδευε… Γιατί δεν ήρθε κάτω να με δει ;; … Μιάου… Εγώ ήρθα να την αποχαιρετήσω μια τελευταία φορά, αλλά δεν την βλέπω…

  • » Η μαμά δεν είναι εδώ… Είναι στην δουλειά… Θα έρθει το βράδυ και θα χαρεί να σε δει εδώ πάνω »

Μιάου…. Πάντα λείπει πολλές ώρες από το σπίτι… Με τάιζε και με χαιρετούσε κάθε πρωί… Μιάου… Είχα μάθει το πρόγραμμα της …. Ανέβαινα πάνω στην πόρτα το πρωί και την ξυπνούσα με το νιαούρισμα μου… Πάντα ξυπνούσε μόλις με άκουγε… Πολύ με αγαπούσε… Δεν ήρθε όμως να με δει εκεί κάτω στο θερμοκήπιο… Στην » δουλειά » είναι…

Τι είναι αυτό » η δουλειά » ….Μιάου… Δεν μπορεί να είναι κάτι καλό αφού σε κρατάει τόσες ώρες μακρυά από αυτούς που αγαπάς …. Φεύγει νωρίς το πρωί, γυρίζει αργά το βράδυ …. Μιάου… Δεν ήρθε να με δει κάτω … Εγώ, όμως, ήρθα να την αποχαιρετήσω…. Αλλά δεν είναι εδώ….Θα αργήσει να γυρίσει και εγώ δεν μπορώ να περιμένω…. Μιάου… Δεν έχω τόσο χρόνο μπροστά μου για να την περιμένω…. Ήθελα να την δω ακόμη μια φορά…. Με έσωσε την πρώτη φορά, αλλά τώρα είναι αργά …. Ήθελα να την δω ακόμη μια φορά, να νιώθω την αγάπη της ακόμη μια φορά, να της δείξω και την αγάπη μου μια τελευταία φορά… Μιάου…. Ίσως είναι καλύτερα έτσι… Θα με θυμάται γερός και ζωηρός… Μιάου….

  • » Να γίνεις καλά γρήγορα, γατούλα μου… Σε αγαπώ πολύ »

Μιάου …. Και εγώ σε αγαπώ πολύ, καλέ μου Νικόλα….. Όταν θα γυρίσεις δεν θέλω να με βρεις…. Θα πάω κάπου να κρυφτώ .. Εκεί να πεθάνω…. Μιάου… Θα είναι καλύτερα να με θυμάσαι και εσύ γερός, ζωηρός και δυνατός… Μιάου…. Ακόμη λίγα βήματα …. Κουράγιο…. Δεν έχω πια δυνάμεις να προχωρήσω….Μιάου…. Μα πρέπει να προσπαθήσω… Α, να εδώ, εδώ δεν θα με βρουν ποτέ και δεν θα τους πληγώσω….Σας αγάπησα όλους ….. Σας αγαπώ όλους…. Ας κλείσω τα μάτια μου, ας κοιμηθώ…… Μιάου… Μιάου….

Ιζαμπέλ Δέδε

Βασισμένη σε αληθινή ιστορία

ΔΙΔΑΓΜΑ : Πολλές φορές βάζουμε τις προτεραιότητες μας σε λάθος σειρά με αποτέλεσμα να περάσουμε δίπλα από σημαντικά πράγματα και όμως να μην τα δώσουμε σημασία….

Φόρτο εργασίας και καθημερινά προβλήματα μας απασχολούν παραπάνω από το τι θα έπρεπε και μας αποτρέπουν να χαρούμε τις λίγες στιγμές χαράς που μας χαρίζει η ζωή ή να εντοπίσουμε πιο σοβαρά προβλήματα παρά μόνο όταν είναι πολύ αργά….

Μάθετε να χαρείτε την κάθε στιγμή, να αγαπάτε τους ανθρώπους γύρω σας και να τους δείξετε την αγάπη σας διότι τη μια στιγμή είναι δίπλα σας και την άλλη δεν είναι πια…..

DSC01094

 
Σχολιάστε

Posted by στο Μαΐου 12, 2016 in Uncategorized

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

 
Αρέσει σε %d bloggers: